عصر يك جمعه ي دلگير

دلم گفت بگويم ، بنويسم

كه چرا عشق به انسان نرسيده ست؟

چرا آب به گلدان نرسيده ست و

هنوزم كه هنوز است

غم عشق به پايان نرسيده ست

بگو حافظ دل خسته ز شيراز بيايد

بنويسد، كه هنوزم كه هنوز است

چرا يوسف گمگشته به كنعان نرسيده ست؟

چرا كلبه ي احزان به گلستان نرسيده ست؟

عصر اين جمعه ي دلگير

وجود تو كنار دل هر بيدل آشفته شود حس

كجايي گل نرگس؟؟؟

 امشب ميخواهم

 انزوا را بكشم

 ابر را بشكافم

 و براي ديدنت لحظه شماري كنم

 ميگويند خدايي در اين نزديكي ست

 آري ...

 امشب به شوق ديدنت ميخواهم لحظه شماري كنم و بخوابم

 امشب به خوابم بيا

 اي خدايي در اين نزديكي

 چنديست بي خبري مرا كشته است

 بيا امشب نفس مسيحا را در صورتم بدم

 امشب توبه مي كنم

 بيا بگو هنوز مانده اي

 به انتظار رجعتم

 به شوق از راه رسيدنم

 آغوش خود گسترده اي